Bernatowicz, Grażyna
Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej. Autor listu wyrażającego poparcie dla "Projektu Psary". Kontakt: tel. +48-22-5239610.
Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej. Autor listu wyrażającego poparcie dla "Projektu Psary". Kontakt: tel. +48-22-5239610.
Architekt, docent Politechniki Lwowskiej, uczestniczył w opracowaniu w 1994 r. projektu adaptacji Kompleksu w Psarach na centrum hotelowo-konferencyjne. Kontakt: tel. +380-322-2380298.
Pierwszy Dyrektor spółki "Zahid Trading". 25 sierpnia 2005 r. wydzierżawił Kompleks w Psarach od Arcybiskupa Joasaf. Jesienią 2005 r. oferował Kompleks na sprzedaż Rodzinie Reyów oraz w Internecie ukraińskim i polskim. W połowie 2006 r. wycofał się z udziału w sprawie. Latem 2005 r. i wiosną 2006 r. naciskał na Przewodniczącego Rady Wiejskiej, by uzyskać tytuł prawny do działki gruntu pod Kompleksem. Po wykupieniu spółki "Zahid Trading" przez spółkę "Ineko" zostaje zastąpiony przez Fedira Biłousa.
Współpracownik „Dzygi”, Dyrektor Administracyjny „Gazety Lwowskiej", w 2006 r. brał udział w początkowej fazie „Projektu Psary” do spotkania z władzami obwodowymi w lipcu 2006 r.
Mieszkaniec Rohatyna, najpierw kierownik ochrony Kompleksu, później Dyrektor spółki "Zahid Trading" po Andriju Bihunie, w następstwie wykupienia tej spółki przez spółkę "Ineko" z Kijowa. W 2007 r. zajmuje się sporem sądowym w Rohatynie. Kontakt: tel. +380-963562299.
Dyrektor ośrodka "Fundacja Krzyżowa dla Porozumienia Europejskiego" w Krzyżowej na Dolnym Śląsku w Polsce. Członek Rady Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary. Kontakt: tel. +48-74-8500200.
Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. W marcu 2007 r. powierza Jarosławowi Guzemu zadanie rozpoznania wykonalności "Projektu Psary". Kontakt: tel. +48-22-6949439, tel. +48-22-6949459.
Przewodniczący Rady Obwodu IV kadencji do 2006 r. i jednocześnie Przewodniczącego Komisji Stałej Rady Obwodu do spraw Rozwoju Społeczno-Gospodarczego, Własności Komunalnej i Prywatyzacji. Podpisał uchwałę o przekazaniu Kompleksu Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu z 19 kwietnia 2005 r. Jego nazwisko widnieje też pod świadectwem prawa własności z 25 lipca 2005 r. Kontakt: tel. +380-342-777490.
Deputowany do Parlamentu Europejskiego, były Premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1997-2001. Obiecał pomoc w promowaniu "Projektu Psary" w Warszawie i na poziomie Unii Europejskiej. Kontakt: tel. Bruksela +32-2-2845631; tel. Strasburg +33-3-88175631.
Prorektor ds. Współpracy Międzynarodowej Przykarpackiego Uniwersytetu im. W. Stepanyka w Iwano-Frankiwsku, były radca Ambasady Ukrainy w Warszawie. Uczestniczył w przyjęciu Ministra Adama Lipińskiego z Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej w sierpniu 2007 r. Kontakt: tel. +380-342-596031, tel. +380-342-596179.
Koordynator Międzyfrakcyjnej Inicjatywy Parlamentarnej "Europejski Rozwój", partner projektu współpracy polsko-ukraińskiej pod tytułem "Polskie wsparcie reform sektorowych na Ukrainie – dostosowanie do standardów Unii Europejskiej". Pochodzi z Iwano-Frankiwska. Kontakt: tel. +380-503580038.
Naczelnik Zarządu Głównego Budownictwa, Architektury i Gospodarki Bytowo-Komunalnej Obwodowej Administracji Państwowej w Iwano-Frankiwsku. W 1994 r. zlecił Politechnice Lwowskiej opracowanie projektu adaptacji Kompleksu w Psarach na centrum hotelowo-konferencyjne. W latach 2004-2005 przydzielił Arcybiskupowi Joasafowi 200 tysięcy hrywien na rekonstrukcję dachu i wzmacnianie fundamentów. 8 maja 2007 jego Zarząd udziela Arcybiskupowi Joasafowi pozwolenia na utworzenie hotelu w Kompleksie w Psarach. Kontakt: tel. +380-342-552291.
Projektant lwowskiej firmy konserwatorskiej "Ukrzahidprojektrestawracija". Ocenił stan techniczny Kompleksu w Psarach i ocenił konieczne roboty konserwatorskie. Kontakt: tel. +380-679330990, tel. +380-322-440472.
Naczelnik Oddziału Państwowej Służby Ochrony Dziedzictwa Kulturowego w Zarządzie Kultury Obwodowej Administracji Państwowej. Podpisał umowę konserwatorską z 25 lipca 2005 r. z Iwano-Frankiwskim Zarządem Eparchialnym Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu. W marcu 2006 r. nie zgłasza Kompleksu w Psarach do "spisu zabytków dziedzictwa kulturowego, które nie podlegają prywatyzacji". 14 września 2007 r. zawiera umowę konserwatorską ze spółką "Zahid Trading". Kontakt: tel. +380-342-551957.
Przyjaciel Dominika Reya, najstarszego syna ostatniego właściciela majątku w Psarach, Ludwika Reya. Uczestniczył w spotkaniu z władzami obwodowymi w lipcu 2006 r. Wspiera finansowo Ukraińsko-Polską Fundację Psary.
Radny Obwodowy, Członek Komisji Kultury Rady Obwodu, Redaktor Naczelny gazety "Zahidnyj Kurier". 6 czerwca 2008 r. występuje podczas sesji Rady i składa zapytanie o sprawę Psar skierowane do Mykoły Palijczuka i Ihora Olijnyka. Kontakt: tel. +380-342-232517, tel. +380-964649176.
Dyrektor w Biurze Spraw Zagranicznych Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, pozostaje w kontakcie z Ukraińsko-Polską Fundacją Psary. Kontakt: tel. +48-22-6951537, tel. +48-22-6951119.
Zastępca Przewodniczącego Rady Obwodu. Kontakt: tel. +380-342-556311.
Obywatel brytyjski, właściciel biura nieruchomości www.property.com.ua we Lwowie. Obok Iwana Odosija pełnomocnik Wiktorii Werheles, pośredniczący w poszukiwaniu ukraińskiego oraz / lub zagranicznego klienta, który zainwestowałby albo odkupiłby Kompleks w Psarach. Kontakt: tel. +44-01704-53586, tel. +380-631086674.
Naczelnik Głównego Zarządu Turystyki i Kultury Obwodowej Administracji Państwowej, radny obwodowy, członek Komisji Kultury Rady Obwodu. W grudniu 2005 r. interweniuje przeciwko sprzedaży Kompleksu w Psarach przez Iwano-Frankiwski Zarząd Eparchialny Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, natomiast w lipcu 2007 r. odmawia Arcybiskupowi Joasafowi zgody na sprzedaż, który to omija wykorzystując zezwolenie uzyskane w Kijowie. W listopadzie przekazuje informacje Prokuraturze Obwodowej. Kontakt: tel. +380-501056596.
Pracownik Delegacji Komisji Europejskiej w Kijowie. Kontakt: tel. +380-44-3908010.
Socjolog, specjalista ds. stosunków międzynarodowych, przewodniczący Niezależnego Zrzeszenia Studentów na początku lat 80. W połowie lat 90 współtworzył Polski Klub Atlantycki – organizację działającą na rzecz wstąpienia polski do NATO. Członek Rady Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary. Kontakt: tel. +48-603310303.
Dyrektor Biura Spraw Zagranicznych Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Kontakt: tel. +48-22-6951520.
Naczelnik Wydziału ds. Ukrainy, Białorusi i Mołdawii w Dyrekcji Relacji Zewnętrznych Komisji Europejskiej. Kontakt: tel. Bruksela +32-2-2965077.
Zastępca Naczelnika Obwodowej Administracji Państwowej ds. Humanitarnych od października 2007 r. Zwiedził Kompleks w Psarach i zorganizował spotkanie z Mykołą Palijczukiem. Kontakt: tel. +380-342-552110.
Naczelnik Zarządu Kultury Obwodowej Administracji Państwowej. Podpisał umowę konserwatorską z 25 lipca 2005 r. z Iwano-Frankiwskim Zarządem Eparchialnym Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu. Udzielił zgody na dzierżawę Kompleksu przez spółkę "Zahid Trading". Kontakt: tel. +380-342-552291.
Starszy Radca Sprawiedliwości Prokuratury Obwodowej w Iwano-Frankiwsku. W listopadzie 2007 r. kieruje zapytanie o sprawę Psar do Wołodymyra Fedoraka.
Dyrektor Stowarzyszenia Artystycznego "Dzyga" we Lwowie, partnera "Projektu Psary". Członek Rady Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary. Kontakt: tel. +380-342-552291.
Pierwszy Naczelnik Obwodowej Administracji Państwowej w Iwano-Frankiwsku po niepodległości Ukrainy. W 1992 r. podjął decyzję o likwidacji szpitala psychiatrycznego w Psarach. Kontakt: tel. +380-677384835.
Pracownik Biura Spraw Zagranicznych Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do kwietnia 2008 r. Zajmował się rozpatrywaniem propozycji skierowanej do swojego przełożonego Mariusza Handzlika. Obecnie pracownik Delegacji Komisji Europejskiej w Kijowie.
Sekretarz Komisji Relacji Zewnętrznych Parlamentu. Kontakt: tel. Bruksela +32-2-2843393.
Arcybiskup Iwano-Frankiwski i Halicki Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, nazwisko cywilne Iwan Wasylikiw. W 2001 r. otrzymuje od Obwodowej Administracji Państwowej Kompleks w Psarach w bezpłatne użytkowanie na cele cerkiewne oraz pomoc rzeczową na remont o wartości około dwustu tysięcy hrywien. W latach 2004-2005 otrzymuje 200 tysięcy hrywien dotacji od Obwodowej Administracji Państwowej i 100 tysięcy od Rady Ministrów Ukrainy. W kwietniu 2005 r. Iwano-Frankiwski Zarząd Eparchialny Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu otrzymuje Kompleks w Psarach na własność na podstawie uchwały Rady Obwodu. W sierpniu wydzierżawia Kompleks prywatnej spółce "Zahid Trading". We wrześniu otrzymuje zezwolenie na sprzedaż Kompleksu od Naczelnika Państwowej Służby Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Mykoły Kuczeruka. "Zahid Trading" w porozumieniu z Arcybiskupem Joasafem od września do grudnia 2005 r. usiłuje sprzedać Kompleks kierując ofertę do Rodziny Reyów i umieszczając ogłoszenia w Internecie, aczkolwiek zaprzecza temu w piśmie do Obwodowej Administracji Państwowej i zmusza jedną z gazet do zamieszczenia niesłusznego zaprzeczenia. Po zablokowaniu prób sprzedaży przez Obwodową Administrację Państwową, Arcybiskup Joasaf pozornie negocjuje warunki zwrotu własności z nowym Przewodniczącym Rady Obwodu Ihorem Olijnykiem. Jednak w maju 2007 r. uzyskuje pozwolenie na utworzenie hotelu i ostatecznie 15 sierpnia 2007 r. sprzedaje Wiktorii Werheles Kompleks w Psarach za kwotę wielokrotnie wyższą od 70 tysięcy dolarów zapisanych w umowie. Kontakt: tel. +380-342-223451, tel. +380-975551216.
Na prośbę Obwodowej Administracji Państwowej, w 2006 r. pozwał Arcybiskupa Joasafa do sądu w 2006 r. za niedotrzymanie przeznaczenia Kompleksu na cele cerkiewne, podjęcie prób sprzedaży oraz dewastację budynków. Posiada informacje o dewastacji Kompleksu przez Ukraińską Cerkiew Prawosławną Kijowskiego Patriarchatu. Później został Zastępcą Mera Iwano-Frankiwska, a obecnie jego doradcą. Kontakt: tel. +380-342-784066.
Prezes Zarządu Fundacji "pro Academia Narolense", członek Rady Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary. Kontakt: tel. +380-692095289.
Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Kijowie. Kontakt: tel. +380-44-2300703.
Wiceminister Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej do października 2007 r. Kontakt: tel. +48-600900727.
Naczelnik Państwowej Służby Ochrony Dziedzictwa Kulturowego w Kijowie. 12 sierpnia 2005 r. Służba udzieliła Arcybiskupowi Joasafowi zgody na dzierżawę Kompleksu w Psarach spółce "Zahid Trading", a 15 września 2005 r. sam Mykoła Kuczeruk zezwolił na jego sprzedaż. Kontakt: tel. +380-44-254-42-79, tel. +380-44-2544279.
Dyrektor Departamentu Informacji Europejskiej w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej Rzeczypospolitej Polskiej. Kontakt: tel. +48-22-4555488.
Przewodniczący Rady Wiejskiej w Dehowej (odpowiednik Wójta), na terenie której znajduje się Kompleks w Psarach. Kontakt: tel. +380-677421459.
Pracownik krakowskiego biura organizacyjnego mistrzostw Euro-2012, zajmująca się bazą hotelową. Zwiedziała Kompleks w Psarach 1 czerwca 2008 r.
Polski przedsiębiorca zamieszkały w Iwano-Frankiwsku. W okresie stanu wojennego w Polsce kierownik zakładu usługowego przy ZSMP, następnie milicjant. Od 1987 r. zajmował się importem układów scalonych do ZSRR. Obecnie prowadzi działalność w zakresie kojarzenia ukraińskich i polskich firm. Pomagał Andrijowi Bihunowi umieszczać oferty sprzedaży Kompleksu w Psarach w polskim Internecie w 2005 r. Kontakt: tel. +380-695890362.
Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej do października 2007 r., partner w rozmowach o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w "Projekcie Psary" w okresie rządów Partii "Prawo i Sprawiedliwość". W sierpniu 2007 r. odwiedził Psary i Iwano-Frankiwsk. Kontakt: tel. +48-22-6215035.
Redaktor we lwowskim magazynie polityczno-kulturalnym "Jii". Kontakt: tel. +380-322-602290.
Dyrektor Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego, prowadzący projektu utworzenia ośrodka wymiany młodzieży akademickiej we współpracy z Uniwersytetem im. W. Stepanyka w Iwano-Frankiwsku. Kontakt: tel. +48-22-50205995.
Asystent Andrewa Fazakerleya w agencji nieruchomości firmie www.property.com.ua. Kontakt: tel. +380-972361623.
Były Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej na Białorusi, do października 2007 r. doradca ds. Europy Wschodniej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, obecnie Wicedyrektor Wydziału ds. Wschodnich Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Odwiedził Psary i Iwano-Frankiwsk w październiku 2007 r. Kontakt: tel. +48-609029446.
Współpracownik Andrija Bihuna, w 2005 r. brała udział w wyłudzeniu materiałów od Jana Reya i oferowaniu Kompleksu w Psarach na sprzedaż bezpośrednio Rodzinie Reyów i umieszczając ogłoszenia w Internecie.
Wiceminister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Główny Konserwator Zabytków. 19 października 2007 r. skierował list do Ihora Olijnyka, w którym potwierdził gotowość Ministerstwa do udziału w "Projekcie Psary" i wskazał finansowania, pod warunkiem, że Kompleks ponownie stałby się własnością samorządu obwodowego. Kontakt: tel. +48-22-4210366.
Dyrektor Departamentu do Spraw Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kontakt: tel. +48-22-4210556.
Współpracownik "Dzygi", brał udział w początkowej fazie "Projektu Psary". Kontakt: tel. +380-503172101.
Wicepremier Ukrainy zajmujący się eurointegracją. Zapoznał się ze sprawą Kompleksu w Psarach podczas konferencji w Kijowie w czerwcu 2008 r. Kontakt: tel. +380-44-2566349.
Główny Specjalista Rejonowego Wydziału Budownictwa, Architektury i Gospodarki Komunalno-Bytowej w Rohatynie.
Szef Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej Rzeczypospolitej Polskiej do listopada 2007 r.
Pełnomocnik Wiktorii Werheles, prowadzący agencję nieruchomości "Karpaty-Kyiv" (www.karpaty-property.com.ua) zamieszkały przy ulicy Nezależnosti 53 m 3 w mieście Kosiw na Huculszczyźnie, pełnomocnik Wiktorii Werheles. W czerwcu 2008 r. składa wniosek do Rady Wiejskiej o przekazanie działki gruntu Wiktorii Werheles. Współpracuje z drugim przedstawicielem Wiktorii Werheles, obywatelem brytyjskim Andrewem Fazakerleyem. Kontakt: tel. +380-678116967.
Naczelnik Wydziału Kultury Rady Obwodu. Przygotował projekt uchwały Komisji Kultury Rady Obwodu proponującą cofnięcie przekazania własności Kompleksu w Psarach Arcybiskupowi Joasafowi. Kontakt: tel. +380-342-551927.
Wiceminister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej do października 2007 r.
Przewodniczący Rady Obwodu Iwano-Frankiwskiego od 2006 r. Od wiosny 2006 r. do lata 2007 r. prowadzi negocjuje warunki zwrotu własności Kompleksu w Psarach z Arcybiskupem Joasafem. Reprezentuje Obwód w rozmowach o utworzeniu Centrum Współpracy Międzynarodowej w Psarach. Po sprzedaży Kompleksu przez Arcybiskupa Joasafa rezygnuje z dalszych starań o zwrot własności, nie wpisuje propozycji uchwały Komisji Kultury do porządku obrad Rady Obwodu w marcu 2008 r. i nie kieruje sprawy na drogę sądową. Kontakt: tel. +380-342-551893.
Naczelnik Obwodowego Biuro Techniczno-Inwentaryzacyjnego. 20 sierpnia 2007 r. wydaje świadectwo prawa własności prywatnej Kompleksu na rzecz Wiktorii Werheles.
Rektor Przykarpackiego Uniwersytetu im. W. Stepanyka w Iwano-Frankiwsku, radny obwodowy, Przewodniczący Komisji Kultury Rady Obwodu Iwano-Frankiwskiego. 31 stycznia 2008 r. Komisja podejmuje uchwałę popierającą propozycję utworzenia Ukraińsko-Europejskiego Centrum Dialogu i Współpracy w Psarach. 14 marca 2008 r. Komisja postanawia, że zgłosi do porządku obrad następnej sesji Rady Obwodu projekt uchwały o anulowaniu uchwały z 2005 r., na mocy której przekazano Kompleks Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu. Kontakt: tel. +380-342-231574.
Naczelnik Obwodowej Administracji Państwowej w Iwano-Frankiwsku od 31 października 2007 r., poprzednio Mer miasta Jaremcza w Karpatach. 31 marca 2008 r. wyraża stanowisko, że sprawa Psar leży w wyłącznej kompetencji Przewodniczącego Rady Obwodu, a nie Obwodowej Administracji Państwowej. Jednak 18 czerwca 2008 r. odpowiada radnemu obwodowemu Wasylowi Dobriankiemu, że przekazanie działki gruntu może nastąpić wyłącznie za zgodą Rady Najwyższej Ukrainy. Kontakt: tel. +380-342-552291.
Asystentka Posła do Parlamentu Europejskiego Jerzego Buzka w Brukseli. Kontakt: tel. Bruksela +32-2-2845631; tel. Strasburg +33-3-88175631.
Rejent w Obwodowym Biurze Techniczno-Inwentaryzacyjnym. 20 sierpnia 2007 r. wydaje świadectwo prawa własności prywatnej Kompleksu na rzecz Wiktorii Werheles.
Właściciel spółki "Ineko" z Kijowa, która w połowie 2006 r. przejęła spółkę "Zahid Trading" dzierżawiącą Kompleks w Psarach, popadła w konflikt z Arcybiskupem Joasafem, a następnie sprzedała spółkę "Zahid Trading" Wiktorii Werheles w marcu 2008 r. po sporze sądowym o naruszenie prawa pierwokupu. Kontakt: tel. +380-675076520.
Dyrektor Fundacji Współpracy Polsko-Ukraińskiej PAUCI, ściśle współdziałającej z Ukraińsko-Polską Fundacją Psary na rzecz utworzenia Międzynarodowego Centrum Współpracy i Dialogu w Psarach. Kontakt: tel. Warszawa +48-22-6261610, +48-22-6261611, +48-22-6294975, tel. Kijów 380-44-3907012, 380-44-3907013.
Dyrektor Wydziału Prawnego Rady Obwodu. W lutym 2008 r. przygotowywał pozew sądowy przeciwko uchwale Rady Obwodu, przekazującej Kompleks Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu. W marcu 2008 r. nie zaopiniował pozytywnie projektu uchwały anulującej, zgłoszonego przez Komisję Kultury.
Przewodniczący Rady Rejonowej w Rohatynie. Kontakt: tel. +380-3435-24800.
Zastępca Przewodniczącego Rady Obwodu IV kadencji, do 2006 r. Powierzono jej nadzór nad wykonaniem uchwały Rady Obwodu o przekazaniu Kompleksu Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu z 19 kwietnia 2005 r. Kontakt: tel. +380-342-588344.
Urodzony w pałacu w Psarach, syn Ludwika Reya, ostatniego właściciela Kompleksu w Psarach. Adresat oferty zakupu Kompleksu za 420 tysięcy euro skierowanej 18 września 2005 r. przez Andrija Bihuna z firmy "Zahid Trading".
Syn Antoniego Reya, wnuk Ludwika Reya, ostatniego właściciela Kompleksu w Psarach. Adresat oferty zakupu Kompleksu za 420 tysięcy euro skierowanej 16 września 2005 r. przez Irynę Matiasz Bihuna z firmy "Zahid Trading" po tym, jak wyłudziła od niego dokumenty, które wykorzystano w ofercie internetowej. Członek Rady Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary.
1896-1940, ostatni właściciel Kompleksu w Psarach.
Wnuk Ludwika Reya, ostatniego właściciela Kompleksu w Psarach. Animator "Projektu Psary", Prezes Zarządu Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary. Kontakt: tel. +48-602293087, tel. +380-672-617601.
Syn Jana Reya, wnuk Antoniego Reya i prawnuk Ludwika Reya, ostatniego właściciela Kompleksu w Psarach. Pomysłodawca "Projektu Psary", Członek Rady Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary. Kontakt: tel. +48-600875933.
Zastępca Przewodniczącego Rady Obwodu. Zajmuje się sprawą Psar razem z Ihorem Olijnykiem w 2006 r. W grudniu 2005 r. kieruje interpelację do Obwodowej Administracji Państwowej. Około 3 lipca 2006 r. bierze udział w nieudanej inspekcji w Psarach. Kontakt: tel. +380-0342-552279, tel. +380-343-321824.
Zastępca Dyrektora Biura Spraw Zagranicznych Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Kontakt: tel. +48-22-6951544.
Pierwszy Zastępca Prokuratora Obwodu Iwano-Frankiwskiego, który odrzucił pozew przeciwko Arcybiskupowi Joasafowi.
Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Parlamentu Europejskiego, były szef Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej w czasie akcesji Polski do Unii Europejskiej. Kontakt: tel. Bruksela +32-22-837371.
Radca w Ambasadzie Ukrainy w Polsce. Kontakt: tel. +48-22-6224797.
Eurodeputowany z Rumunii, Przewodniczący Komisji ds. Ukrainy Parlamentu Europejskiego. Kontakt: Bruksela +32-2-2845811.
Minister Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej od października 2007 r. Kontakt: tel. +48-22-5239246, tel. +48-22-5239200.
Były Minister Spraw Zagranicznych Ukrainy, Dyrektor Instytutu Współpracy Euroatlantyckiej w Kijowie.
Naczelnik Obwodowej Administracji Państwowej w Iwano-Frankiwsku do wyborów parlamentarnych w październiku 2007 r., a odtąd deputowany Rady Najwyższej (Nasza Ukraina). W zimie 2005-2006 blokuje próby sprzedaży Kompleksu w Psarach przez Arcybiskupa Joasafa. Początkowo przychylny "Projektowi Psary", uczestniczy w rozmowach z jego inicjatorami w 2006 r. Później jednak nie podejmuje dalszej współpracy ze względu na ryzyko polityczne konfliktu z Cerkwią Prawosławną.
Zastępca Naczelnika Rejonowej Administracji Państwowej ds. Humanitarnych w Rohatynie.
Pracownik Delegacji Komisji Europejskiej w Kijowie. Kontakt: tel. +380-44-3908010.
Obywatelka Ukrainy, zameldowana przy ulicy Czerwona Balka 7 w miejscowości Kazanka w rejonie Kazankiwskim, w obwodzie Mykołaiwskim (wschodnia Ukraina), wedle informacji swojego pełnomocnika Andrewa Fazakerleya zamieszkała jednak i prowadząca interesy w Moskwie. 15 sierpnia 2007 r. kupiła Kompleks w Psarach od Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu za kwotę wielokrotnie wyższą od 70 tysięcy dolarów zapisanych w umowie. Założyła spółkę "Siedziba Reya". Na początku 2008 r. wykupiła spółkę "Zahid Trading" od kijowskiej spółki "Ineko", co spowodowało zakończenie sporu sądowego o naruszenie jej prawa pierwokupu. Działa przez pełnomocników Iwana Odosija, usiłującego uzyskać prawa do działki gruntu od Rady Wiejskiej, i Andrewa Fazakerleya, poszukującego ukraińskiego oraz / lub zagranicznego klienta, który zainwestowałby albo odkupiłby Kompleks w Psarach. Wiktoria Werheles nigdy nie była w Psarach, a jej pełnomocnicy odmawiają podania kontaktu do niej.
Prezes Ukraińsko-Amerykańskiego Klubu Biznesu. Zwiedził Kompleks w Psarach 1 czerwca 2008 r. Kontakt: tel. +1-202-4374707, tel. +380-506892874.
Naczelnik Wydziału Relacji Zewnętrznych Rady Obwodu Lwowskiego, redaktor naczelny lwowskiego magazynu polityczno-kulturalnego "Jii". Przewodniczący Rady Fundacji Współpracy Polsko-Ukraińskiej PAUCI, ściśle współdziałającej z Ukraińsko-Polską Fundacją Psary na rzecz utworzenia Międzynarodowego Centrum Współpracy i Dialogu w Psarach. Kontakt: tel. +380-676701503.
Naczelnik Obwodowej Administracji Państwowej w Iwano-Frankiwsku do początku 2005 r. W 2001 r. przekazuje Kompleks w Psarach w bezpłatne użytkowanie Arcybiskupowi Joasafowi oraz zarządza udzielenie pomocy rzeczowej na remont. Kontakt: +380-676709091.
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, były Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych. Zwiedził Kompleks w Psarach 31 maja 2008 r. Kontakt: tel. +48-602-2158296.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej. 15 kwietnia 2008 r. spotyka się z zespołem "Projektu Psary" i wyraża silne zainteresowanie. 17 kwietnia 2008 r. rozmawia w Kijowie z Prezydentem Ukrainy Wiktorem Juszczenką, który stwierdza, że "zna sprawę, ale jest bardzo trudna, bo Cerkiew nie chce oddać obiektu". Kontakt: asystentka Małgorzata Dziedziak tel. +48-22-4210444.
Szef Biura Wicepremiera Ukrainy Hryhorija Nemyry. Zapoznał się ze sprawą Kompleksu w Psarach podczas konferencji w Kijowie w czerwcu 2008 r. Kontakt: tel. +380-44-2566349.
Od 2005 r. Ukraińsko-Polska Fundacja Psary prowadzi działania zmierzające do utworzenia Międzynarodowego, Ukraińsko-Europejsko-Polskiego Centrum Współpracy i Dialogu w Kompleksie Pałacowo-Parkowym w Psarach, w Obwodzie Iwano-Frankiwskim (Stanisławowskim) na Ukrainie Zachodniej. Jest to tzw. "Projekt Psary". Udało się zainteresować władze państwowe Rzeczypospolitej Polskiej oraz partnerów pozarządowych i gospodarczych utworzeniem takiego ośrodka wspólnie z Republiką Ukrainy i Obwodem Iwano-Frankiwskim.
Niestety na przeszkodzie "Projektu Psary" stanęła zdumiewająca operacja bezpłatnego przejęcia Kompleksu w Psarach od Państwa Ukraińskiego i jego odsprzedaży za znaczną kwotę podejrzanej rosyjsko-ukraińskiej strukturze, przy udziale Iwano-Frankiwskiego Arcybiskupa Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu. Odbyło się to z całkowitym pogwałceniem zakazu prywatyzacji zabytków i wielu innych przepisów. Wykonawcy przejęcia wielokrotnie wprowadzili urzędników w błąd.
Władze obwodowe i krajowe zostały oszukane, jednak z obawy przed politycznym sporem z Cerkwią nie czynią nic, aby przywrócić stan zgodny z prawem, chociaż dysponują odpowiednimi instrumentami. Marnuje się potencjał zbudowany przez Ukraińsko-Polską Fundację Psary, która zamiast pracować nad realizacją "Projektu Psary", zajmuje się nadal przeciwdziałaniem ostatecznej defraudacji Kompleksu w Psarach.
Niniejszy materiał przedstawia równolegle przebieg "Projektu Psary" i afery polityczno-gospodarczej, która go na razie blokuje. Jest to kompendium wiedzy Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary w tej sprawie. Ukraińskie władze obwodowe i krajowe oraz organa ścigania powinny wykorzystać zawarte tu informacje, by przywrócić legalność i kontrolę Państwa nad skradzioną nieruchomością w Psarach.
Materiał będzie aktualizowany i zostanie sukcesywnie opublikowany w Internecie, przekazany środkom masowego przekazu i rozesłany do instytucji i osób, z którymi kontaktowano się w tej sprawie w ciągu ostatnich trzech lat, zarówno na Ukrainie, jak i w Polsce i w Unii Europejskiej.
Kompleks Pałacowo-Parkowy w Psarach leży we wsi Pryozerne, w Rejonie Rohatyńskim w Obwodzie Iwano-Frankiwskim na Ukrainie, w podobnej odległości od trzech najprężniejszych ośrodków Ukrainy Zachodniej: Iwano-Frankiwska (60 km), Lwowa (50 km) i Tarnopola (80 km).
W promieniu około 400-600 km znajdują się stolice wszystkich krajów regionu: Kijów, Warszawa, Belgrad, Bratysława, Budapeszt, Bukareszt, Kiszyniów, Mińsk, Wiedeń, Wilno.
Położenie w punkcie ciężkości Międzymorza, w sercu wschodniej części Europy Środkowej, predestynuje Kompleks do zlokalizowania w nim Europejsko-Ukraińskiego Centrum Współpracy i Dialogu.
"Psary" to tradycyjna nazwa wsi, przemianowanej w latach pięćdziesiątych na "Pryozerne" (już po osuszeniu jeziora…) przez władze radzieckie. Pryozerne wraz ze wsią Dehowa tworzą razem gminę Dehowa (Rada Wiejska w Dehowej).
Pałac w stylu neobarokowo-romantycznym wybudowała Wilhelmina z Głogowskich Stanisławowa Rey w 1882r. według projektu lwowskiego architekta Juliana Zachariewicza.
Dwie kondygnacje naziemne, obszerne piwnice i potężny strych: łącznie blisko 3000 m2 powierzchni użytkowej
Wysokie piwnice, ogromne poddasze i wieża widokowa stwarzają dodatkowe możliwości funkcjonalne.
Naprzeciw Pałacu znajduje się starszy budynek wjazdowy, zwany „Bramką”: około 1000 m2 do zagospodarowania. Mimo późniejszych przebudowań nosi piętno baroku, był zapowiedzią niezrealizowanego zamierzenia rezydencjonalnego Jabłonowskich
Zespół otoczony jest parkiem z zachowanym starodrzewem, o powierzchni 30 ha. Urozmaicona rzeźba terenu pozwala lokalizować obiekty nowoczesne bez kolizji estetycznej z zabytkami
Dobra Psary należały kolejno do rodu Jabłonowskich herbu Grzymała, następnie do Głogowskich, wreszcie od drugiej połowy XIX-wieku, do Rodziny Reyów. Ostatnimi właścicielami do pierwszych tygodni II wojny światowej byli Ludwik Rey i Cecylia z Potockich Reyowa.
W 1939 r., na początku okupacji radzieckiej, Rodzina Reyów uniknęła aresztowania i deportacji dzięki odważnej interwencji ukraińskich mieszkańców wsi. Zatrzymali oni przybyłych do Psar NKWD-istów, upili ich alkoholem i uszkodzili im samochód, a w międzyczasie spakowali Reyów na wozy, którymi odjechali do Lwowa, skąd ci po paru miesiącach przeszli do niemieckiej strefy okupacyjnej. Reyowie pozostali w Polsce albo rozproszyli się po świecie.
Podczas okupacji niemieckiej w Psarach stacjonował sztab niemieckiego Wehrmachtu, następnie garnizon Armii Czerwonej. W czasach sowieckich, Kompleks był użytkowany przez Rohatyńską Szkołę Zootechniczną, a od lat 70-tych stał się oddziałem Podmichałowskiego Szpitala Psychiatrycznego.
Kompleks w Psarach wpisano na listę zabytków architektury rangi krajowej na podstawie decyzji Rady Ministrów Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej nr 442 z dnia 6 września 1979 r., pod numerem ochronnym 1193-N. Kompleks zarejestrowano pod nazwą "Siedziba Reya". Rejestr zabytków pięć oddzielnych elementów wchodzących w skład Kompleksu: pałac, brama, spichlerz, stajnia i park.
Zgodnie z przepisami ukraińskimi, na każdym zarejestrowanym zabytku powinna się znajdować standardowa tablica opisowa. Została urwana, chociaż widoczne jest pozostawione po niej miejsce, po wewnętrznej stronie zamurowania bramy wjazdowej:
Szpital psychiatryczny zamknięto około 1992 r., decyzją ówczesnego Naczelnika Obwodowej Administracji Państwowej, Mykoły Jakowyny. Według niego, przyczyną likwidacji zakładu były niehumanitarne warunki przebywania chorych.
Inną wersje przedstawia artykuł gazety "Halyckyj Kurier":
"Na początku lat 90 księża pretendowali do obiektu Podmichałowskiego Szpitala Psychiatrycznego, w którym wcześniej mieścił się monastyr. Wtedy z przedstawicielami Prawosławnej Cerkwi zawarto porozumienie, na mocy którego Cerkiew zrezygnowała ze swoich roszczeń do szpitala w Podmichałowcach, w zamian za co otrzymała pałac hrabiego Reya."
Kompleks został wpisany do rejestru mienia komunalnego Obwodu od 1992 r. i podlegał odtąd Zarządowi Architektury i Budownictwa Komunalnego Obwodowej Administracji Państwowej. Oznacza to, że formą własności Kompleksu była odtąd własność "komunalna".
Działka gruntu przynależna do Kompleksu została przekazana w użytkowanie Zarządowi Architektury i Budownictwa Komunalnego Obwodowej Administracji Państwowej na podstawie aktu Rady Wiejskiej w Dehowej 27 lipca 1995 r., obowiązującego do dziś.
Powierzchnia działki gruntu wynosi 29,6 ha. Składa się z dwóch części o podobnej powierzchni, po obu stronach drogi prowadzącej ze wsi Beńkowce. Zabudowania Kompleksu Pałacowo-Parkowego znajdują się po stronie wschodniej, zaś stronę zachodnią zajmuje opuszczony sad.
Do zamknięcia szpitala, obiekty Kompleksu były w stosunkowo dobrym stanie zachowania. W okresie 1992-2001 pozostawały natomiast bez żadnej opieki. Postępowała jego degradacja techniczna na skutek braku ochrony, wpływów atmosferycznych i kradzieży materiałów.
Obiekty znajdują się w średnim stanie technicznym, konstrukcja ścian i stropów jest zachowana
Dotychczasowi właściciele całkowicie zaniedbali obowiązki konserwatorskie. Budynki nadają się do adaptacji na ośrodek konferencyjny, wymagają jednak gruntownego remontu
W 1994 r., Katedra Restauracji i Rekonstrukcji Kompleksów Architektonicznych Politechniki Lwowskiej, na zlecenie Zarządu Architektury i Budownictwa Komunalnego Obwodowej Administracji Państwowej, opracowała projekt adaptacji Kompleksu w Psarach na centrum hotelowo-konferencyjne. Nie doczekał się realizacji.
Zabytkowy spichlerz z XVII wieku zawalił się bądź został rozebrany między 1994 a 1998 r. – w opracowaniu przedprojektowym Politechniki Lwowskiej z 1994 r. jest opisany. Jeszcze w 1989 r. przebywali w nim pacjenci szpitala psychiatrycznego. Później było zamierzenie zlokalizowania w nim szkoły, któremu sprzeciwił się słusznie ówczesny Przewodniczący Rady Wiejskiej ze względu na zagrożenie katastrofą budowlaną.
Około 2002 r. – już w okresie, kiedy Kompleks w Psarach był we władaniu Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu – obumarł i przewrócił się prastary, wyjątkowej wielkości platan, zabytek przyrody.
Rozporządzeniem nr 295 z dnia 18 kwietnia 2001 r., Iwano-Frankiwski Naczelnik Obwodowej Administracji Państwowej Mychajło Wyszywaniuk przekazuje Kompleks w użytkowanie stałe Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, którym kieruje Arcybiskup Iwano-Frankiwski i Halicki, Joasaf (nazwisko cywilne: Iwan Wasylikiw).
Uzasadnieniem decyzji jest niezadowalający stan techniczny Kompleksu w Psarach. Iwano-Frankiwski Zarząd Eparchialny Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu otrzymuje tytuł do Kompleksu z przeznaczeniem na utworzenie w nim "szkoły dyrygentów chóralnych i psalmistów".
W rzeczywistości powstaje prawosławny monastyr żeński, a następnie męski, którego działalność nigdy się nie rozwija, między innymi ze względu na głęboką nieprzychylność greckokatolickiej ludności. Na kartce znalezionej w pałacu widnieje pieczątka z adresem żeńskiego zakonu, skąd zapewne pochodziły siostry zamieszkałe w pałacu:
Cztery dni przed decyzją Naczelnika Obwodowej Administracji Państwowej, posiedzenie Synodu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu 14 kwietnia 2001 r. pod przewodnictwem Patriarchy Filareta zatwierdza wniosek Arcybiskupa Joasafa o utworzenie we wsi Pryozerne (czyli w Kompleksie w Psarach) "żeńskiego Monastyru Zaśnięcia Matki Bożej" – a nie"szkoły dyrygentów chóralnych i psalmistów", jak wynikało z decyzji Naczelnika Obwodowej Administracji Państwowej.
W rozporządzeniu nr 295 z dnia 18 kwietnia 2001 r., Mychajło Wyszywaniuk zarządza ponadto zapewnienie pomocy Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, aby doprowadzić do restauracji Kompleksu "w celu zachowania tradycyjnego pałacowego charakteru zgodnie z ustawodawstwem ukraińskim o ochronie dziedzictwa kulturowego".
Poleca przydzielić Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, na cele remontowe:
W latach 2004-2005 Zarząd Architektury i Budownictwa Komunalnego Obwodowej Administracji Państwowej, którym kieruje Naczelnik Mychajło Chodan, przydziela Arcybiskupowi Joasafowi 200 tysięcy hrywien na rekonstrukcję dachu i wzmacnianie fundamentów, natomiast w 2003 r. Obwodowa Administracja Państwowa przyznaje Rejonowej Administracji Państwowej w Rohatynie skromne 3 tysiące hrywien na przeprowadzenie robót remontowych w "Monastyrze Zaśnięcia Matki Bożej we wsi Pryozerne".
Ponadto, Rada Ministrów Ukrainy postanowieniem nr 870 z 5 lipca 2004 r. przydziela kwotę 100 tysięcy hrywien na remont budynków Kompleksu i przyległego parku.
W tym samym postanowieniu Rady Ministrów (w następnej pozycji, co wyraźnie wskazuje na tego samego wnioskodawcę), przydzielono 400 tysięcy hrywien na remont Monastyru w Maniawie, także należącego do Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, czyli akurat tego obiektu, którego dalsze finansowanie stanie się uzasadnieniem późniejszej, sprzecznej z prawem decyzji Państwowej Służby Ochrony Dziedzictwa Kulturowego z 15 września 2005 r., zezwalającej na sprzedaż Kompleksu w Psarach przez Arcybiskupa Joasafa.
Gazeta "Zahidnyj Kurier" w artykule śledczym p.t. "Aferalny skok na Pałac Reya" z 20 lutego 2008 r. szacuje łączną wartość pomocy publicznej dla Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu w związku z Kompleksem w Psarach na kwotę 500 tysięcy hrywien:
Pomoc wykorzystano w znikomym stopniu – w okresie władania Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu stan Kompleksu się nie poprawił, a nawet pogorszył.
Po 2001 r., a najpóźniej w 2004 r. roku odbudowano prowizorycznie i nieprofesjonalnie fragment elewacji północnej, który zawalił się – jeśli wierzyć doniesieniom mieszkańców – kiedy klerycy z monastyru prawosławnego poszerzyli otwór drzwi z piwnicy, aby wyciągnąć z piwnicy złom (przedwojenny piec) na sprzedaż. Jednak nowy fragment ściany liczy co najwyżej kilka tysięcy cegieł. Gdzie reszta z przydzielonych 30 tysięcy cegieł?
Prawie wszystkie okna są wybite, tylko niektóre są zasłonięte deskami, szmatami, pleksiglasem czy kawałkami eternitu. Śnieg i deszcz obficie wpadają do wnętrza. Gładź gipsowa i cement, o ile kiedykolwiek dotarły do Psar, zostały wykorzystane na otynkowanie nielicznych pomieszczeń, w którym mnisi mieszkali do polowy 2005 r. Nie przeprowadzono natomiast żadnego remontu pozostałych pomieszczeń, które faktycznie pozostają całkowicie zaniedbane od 1992 r.
Ogrodzenie z siatki od strony drogi do wsi Beńkowce i drogi do wsi Psary powstało dopiero w 2006 r.
Większa część dachu bryły głównej budynku była już pokryta nowa blachą przynajmniej cztery lata wcześniej (oprócz wieży), jak wynika ze zdjęcia zrobionego w maju 1997 r. przez Pawła Reya z Krakowa (Polska). Arcybiskup Joasaf nie powinien sobie przypisywać tej zasługi, gdyż wtedy w Psarach jeszcze nie "gospodarował".
W 2001 r. Obwodowa Administracja Państwowa przydzieliła tonę blachy, ale remont dachu wieży nastąpił dopiero po trzech latach, w zimie 2004/2005, zresztą z narażeniem wnętrza wieży na zimowe opady śniegu.
Wydaje się, że przydzielona w 2001 r. blacha została rozkradziona, natomiast remont w zimie 2004/2005 był działaniem przeprowadzonym "na ostatnią chwilę", kiedy trzeba było zadbać o pozory przyzwoitości przed rozpoczęciem operacji uwłaszczenia i sprzedaży Kompleksu. Według świadectwa jednego z okolicznych mieszkańców:
"Parokrotnie przywożono blachę na pokrycie dachu, lecz pokryto tylko fragmenty, a resztę skradziono. Ostatnio cerkiew wywiozła jakieś materiały z Psar na inne własne budowy".
Można się domyślać, że "inne własne budowy" Cerkwi to prace przy Monastyrze w Maniawie.
Wiadomo, że na remont dachu przedstawiciele Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu zbierali datki nie tylko w pieniądzu, lecz także w naturze (kawałki blachy) w sąsiedniej wsi Beńkowce, która jako jedna z nielicznych w okolicy jest w większości wyznania prawosławnego. Ponadto 20 kwietnia 2004 r. Arcybiskup Joasaf zwraca się z apelem publicznym o wsparcie finansowe dla remontu Kompleksu w Psarach:
Pozyskiwanie dotacji publicznych i zwrócenie się z apelem publicznym o datki skłaniają do przypuszczenia, że w 2004 Arcybiskup Joasaf miał trudności finansowe bądź doszedł do wniosku, że dalsza działalność w Psarach jest nieopłacalna.
Wtedy to, jak się zdaje, powstaje pomysł bezpłatnego przejęcia własności Kompleksu od Państwa Ukraińskiego, aby w następnym kroku go sprzedać i w ten sposób zarobić spore pieniądze. Przypomnieć należy, że od kwietnia 2001 r. Kompleks był przekazany w użytkowanie stałe Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, natomiast nie stanowił jeszcze jego własności.
W czasie, gdy sfałszowane wybory prezydenckie przechodziły w Pomarańczową Rewolucję, Zarząd Eparchialny Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu rozpoczyna przygotowania do przejęcia Kompleksu na własność, pozyskując uzgodnienia:
Na tej podstawie 27 grudnia 2004 r. Arcybiskup Joasaf składa wniosek o przekazanie własności Kompleksu w Psarach.
Na początku 2005 r. powszechne były próby przejmowania zabytków na własność przez różne struktury niepaństwowe. Korzystano z ówczesnego zamieszania politycznego, by omijać przepisy. Aby temu położyć kres, weszła w życie ustawa "w sprawie tymczasowego zakazu prywatyzacji zabytków dziedzictwa kulturowego" – zabraniająca prywatyzacji jakichkolwiek obiektów wpisanych do rejestru zabytków.
Ustawę wprowadzono z mocą obowiązującą od dnia opublikowania (23 lutego 2005 r.) do czasu przyjęcia przez Radę Najwyższą tzw. "spisu zabytków dziedzictwa kulturowego, które nie podlegają prywatyzacji", przewidzianego w art. 18 ustawy "w sprawie ochrony dziedzictwa kulturowego" z dnia 8 czerwca 2000 r. Spis ten został jednak przyjęty dopiero 13 kwietnia 2007 r., co oznacza, że w 2005 r. prywatyzowanie Kompleksu w Psarach było bezprawne.
Jednak wbrew zakazowi ustawowemu, zamiast pozbawić Arcybiskupa Joasafa użytkowania Kompleksu za nieprzeprowadzenie remontu i niedotrzymanie warunków rozporządzenia z 2001 r., 19 kwietnia 2005 r. Rada Obwodu przyjmuje uchwałę nr 581-16 o przekazaniu Kompleksu w Psarach Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu już nie w użytkowanie, jak dotychczas, lecz na własność. Uchwałę podpisuje ówczesny Przewodniczący Rady Obwodu, Wasyl Brus, powierzając kontrolę jej wykonania Wiceprzewodniczącej Rady Obwodu, Romanii Postolianiuk.
Treść uchwały nie precyzuje przeznaczenia Kompleksu, wiadomo jednak, że w dokumentach przygotowawczych Arcybiskup Joasaf podał, że obiekt będzie użytkowany na cele cerkiewne. Przypomnijmy, że decyzja o przekazaniu w użytkowanie z dnia 18 kwietnia 2001 r. przewidywała utworzenie w Kompleksie "szkoły dyrygentów chóralnych i psalmistów", natomiast decyzja Synodu 14 kwietnia 2001 r. powołanie tam "żeńskiego Monastyru Zaśnięcia Matki Bożej".
Gazeta " Halyckyj Kurier" zwraca uwagę, że:
"wśród wybrańców narodu, którzy w tak prosty sposób przekazali księżom obiekt dziedzictwa kulturalnego rangi krajowej, byli wtedy "obrońcy sprawiedliwości", którzy do dnia dzisiejszego sprzeciwiają się w sądzie prawu społeczeństwa do władania pałacem Potockich w Iwano-Frankiwsku."
Jest to odniesienie do innej głośnej, spornej sprawy, związanej z przejęciem pozostałości pałacu Potockich z wielką działką parkową w ścisłym centrum Iwano-Frankiwska przez miejscowego przedsiębiorcę Oleha Bachmati
