część 11
Stronom nawiązywanego przez Ukraińsko-Polską Fundację Psary porozumienia instytucjonalnego w sprawie "Projektu Psary" niczego nie wiadomo o nowych przygotowaniach Arcybiskupa do sprzedaży. Zaproszenie Ministra Adama Lipińskiego dla Ihora Olijnyka zostaje wysłane 14 maja 2007 r. Pismo zawiera deklarację wstępnego zainteresowania udziałem we współtworzeniu i finansowaniu ośrodka w Psarach.
Polsko-Ukraińskie Spotkania Gospodarcze 2007 w Krakowie
19 maja 2007 r., Jarosław Guzy i Marcin Rey biorą udział w pierwszej edycji "Polsko-Ukraińskich Spotkań Gospodarczych", współorganizowanej przez Fundację PAUCI, właśnie w Wilii Deciusza w Krakowie. Podczas tego udanego wydarzenia nawiązano wiele kontaktów z potencjalnymi sponsorami "Projektu Psary". Zacieśnia się współpraca z Fundacją PAUCI.
Pod koniec maja 2007 r. Arcybiskup Joasaf kontaktuje się z Marcinem Reyem i zaprasza na spotkanie, wskazując podczas rozmowy telefonicznej, że nie zgadza się z ideą "Projektu Psary", lecz zdaje sobie sprawę z sytuacji i chciałby poszukać kompromisu. Do spotkania ostatecznie dochodzi 29 maja 2007 r. w samym pałacu w Psarach.
Omawiana jest ewentualność połączenia działalności cerkiewnej z działalnością konferencyjną świecką – na przykład poprzez prowadzenie programów ekumenicznych. Nie ma żadnych konkretnych ustaleń, poza obietnicą Arcybiskupa Joasafa, że strony nie będą działały "za plecami" drugiej.
Teraz wiadomo, że to Arcybiskup Joasaf działał "za plecami" nie tylko Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary, lecz także Przewodniczącego Rady Obwodu i wielu innych urzędników, a z jeszcze innymi urzędnikami załatwiał dokumenty potrzebne do sprzedaży Kompleksu w Psarach.
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów w Warszawie
Zgodnie z zaproszeniem wystosowanym 14 maja 2007 r., 5 czerwca 2007 r. Przewodniczący Rady Obwodu Iwano-Frankiwskiego Ihor Olijnyk przylatuje do Warszawy na zaproszenie Ministra Adama Lipińskiego w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W spotkaniu uczestniczą Mariusz Maszkiewicz, Jarosław Guzy, Marcin Rey i Przewodniczący Rady Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary Władysław Kłosiewicz.
To pierwsze spotkanie ma charakter przede wszystkim zapoznawczy. Ihor Olijnyk i Minister Adam Lipiński wymieniają się poglądami o wykonalności "Projektu Psary", rozmawiają także na tematy ogólnopolityczne, niezwiązane bezpośrednio z Psarami. Ihor Olijnyk oficjalnie zaprasza Ministra Adama Lipińskiego do złożenia rewizyty na Ukrainie.
Akademia Dyplomatyczna Ukrainy w Kijowie
W dniach od 11 do 13 czerwca 2007 r. Jarosław Guzy i Marcin Rey biorą udział w konferencji pod tytułem "Ukraine’s Euro-Atlantic Future: International Forum I" w Akademii Dyplomatycznej w Kijowie. Przy tej okazji nawiązano wiele kontaktów politycznych w perspektywie promowania "Projektu Psary".
12 czerwca 2007 r., Jarosław Guzy i Marcin Rey spotykają się z przebywającym w Kijowie Arcybiskupem Joasafem. Niczego konkretnego z rozmowy nie wynika poza potwierdzeniem, że kontynuowane są rozmowy z Ihorem Olijnykiem na temat warunków odstąpienia Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu od własności Kompleksu w Psarach na rzecz Obwodu.
W spotkaniu uczestniczy, na zaproszenie Arcybiskupa Joasafa, Ihor Petrenko, właściciel spółki "Ineko", która kupiła spółkę "Zahid Trading" (dzierżawcę Kompleksu) i faktycznie kieruje jej poczynaniami. Ihor Petrenko jest w stanie konfliktu z Arcybiskupem Joasafem, który jest mu winien kwotę zbliżoną do wysokości odstępnego, którą Arcybiskup Joasaf rzekomo negocjował z Ihorem Olijnykiem. Ihor Petrenko zapowiada, że "Zahid Trading" będzie dalej występowało do Rady Wiejskiej o wydanie ziemi.
13 czerwca 2007 r., Ihor Olijnyk informuje, iż osiągnął ustne porozumienie z Arcybiskupem Joasafem co do warunków finansowych zwrotu własności Kompleksu w Psarach na rzecz Obwodu Iwano-Frankiwskiego. Podkreśla jednak, że jest to porozumienie jedynie ustne i że "czas nie pracuje na naszą korzyść".
W tym samym okresie, Ihor Olijnyk zaproponował swoim odpowiednikom z sąsiednich obwodów, aby realizacja "Projektu Psary" stała się przedsięwzięciem wspólnym obwodów nie tylko Iwano-Frankiwskiego, lecz także Lwowskiego i Tarnopolskiego.
W międzyczasie jednak Arcybiskup Joasaf kontynuuje potajemnie przygotowania do sprzedaży Kompleksu. 3 lipca 2007 r. otrzymuje od Komitetu Wykonawczego Rady Wiejskiej w Dehowej zaświadczenie o tym, że działka gruntu o powierzchni 29,6 ha, na której zlokalizowany jest Kompleks w Psarach, jest "przydzielony" Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu.
Wydaje się to sprzeczne z faktem, że działka gruntu od 1995 r. pozostaje w użytkowaniu Zarządu Architektury i Budownictwa Komunalnego Obwodowej Administracji Państwowej na podstawie aktu Rady Wiejskiej w Dehowej 27 lipca 1995 r., obowiązującego do dziś.
dokument źrodłowy
- akt przekazania działki gruntu Zarządowi Architektury i Budownictwa Komunalnego Obwodowej Administracji Państwowej przez Radę Wiejską w Dehowej 27 lipca 1995 r. wraz z mapą ewidencyjną
9 lipca 2007 r., Obwodowe Biuro Techniczno-Inwentaryzacyjne wydaje (zapewne Arcybiskupowi Joasafowi) wyciąg z rejestru nieruchomości nr 15160595, wskazujący, że Kompleks (trzy budynki opisane tak samo, jak w umowie dzierżawy ze spółką "Zahid Trading", ale bez działki gruntu) należy do Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu. Wartość Kompleksu w rejestrze wynosi teraz już 349640 hrywien, czyli 2,5 razy więcej, niż w 2005 r.
23 lipca 2007 r., Arcybiskup Joasaf kieruje pismo nr 111 do Naczelnika Głównego Zarządu Turystyki i Kultury Obwodowej Administracji Państwowej, Wołodymyra Fedoraka, z prośbą o zgodę na zbycie Kompleksu w Psarach. W swoim wniosku nie ujawnia tożsamości kupującego, którym jest w rzeczywistości osoba fizyczna, Wiktoria Anatolijiwna Werheles, obywatelka Ukrainy z obwodu Mykołaiwskiego, wedle informacji swojego pełnomocnika Andrewa Fazakerleya zamieszkała jednak i prowadząca interesy w Moskwie.
dokument źrodłowy
- wniosek Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu o zgodę na zbycie Kompleksu
Wołodymyr Fedorak odmawia wydania tej zgody (dokładna data odmowy nieznana), wskazując Arcybiskupowi Joasafowi, że zagadnienia zbywania obiektów będących zabytkami architektury rangi krajowej leżą w kompetencji Państwowej Służby Ochrony Dziedzictwa Kulturowego w Kijowie. Przypomnijmy, że to właśnie Wołodymyr Fedorak w grudniu 2005 r. występował przeciwko sprzedaży Kompleksu, po czym – jak się zdaje – został powstrzymany ze względów politycznych.
Arcybiskup Joasaf przedstawia jednak Wołodymyrowi Fedorakowi zezwolenie na zbycie pozyskane dwa lata wcześniej (15 września 2005 r.) właśnie od Naczelnika Państwowej Służby Ochrony Dziedzictwa Kulturowego, Mykoły Kuczeruka.
dokument źrodłowy
- zezwolenie na zbycie od Państwowej Służby Ochrony Dziedzictwa Kulturowego
O wystąpieniu Arcybiskupa Joasafa i rozpoczęciu przygotowania sprzedaży nie wiedzą wówczas ani inicjatorzy "Projektu Psary", ani Przewodniczący Rady Obwodu Ihor Olijnyk, który do początku września nadal wydaje się przeświadczony, że osiągnął wstępne uzgodnienie z Arcybiskupem Joasafem.
W międzyczasie, 30 lipca 2007 r., Ukraińsko-Polska Fundacja Psary wysyła szczegółowe opracowanie o założeniach i sytuacji "Projektu Psary" do Pawła Kowala, Wiceministra Spraw Zagranicznych, i Krzysztofa Olendzkiego, Wiceministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej.
