Pierwszy Dyrektor spółki "Zahid Trading". 25 sierpnia 2005 r. wydzierżawił Kompleks w Psarach od Arcybiskupa Joasaf. Jesienią 2005 r. oferował Kompleks na sprzedaż Rodzinie Reyów oraz w Internecie ukraińskim i polskim. W połowie 2006 r. wycofał się z udziału w sprawie. Latem 2005 r. i wiosną 2006 r. naciskał na Przewodniczącego Rady Wiejskiej, by uzyskać tytuł prawny do działki gruntu pod Kompleksem. Po wykupieniu spółki "Zahid Trading" przez spółkę "Ineko" zostaje zastąpiony przez Fedira Biłousa.
Mieszkaniec Rohatyna, najpierw kierownik ochrony Kompleksu, później Dyrektor spółki "Zahid Trading" po Andriju Bihunie, w następstwie wykupienia tej spółki przez spółkę "Ineko" z Kijowa. W 2007 r. zajmuje się sporem sądowym w Rohatynie. Kontakt: tel. +380-963562299.





Radny Obwodowy, Członek Komisji Kultury Rady Obwodu, Redaktor Naczelny gazety "Zahidnyj Kurier". 6 czerwca 2008 r. występuje podczas sesji Rady i składa zapytanie o sprawę Psar skierowane do Mykoły Palijczuka i Ihora Olijnyka. Kontakt: tel. +380-342-232517, tel. +380-964649176.





Dyrektor w Biurze Spraw Zagranicznych Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, pozostaje w kontakcie z Ukraińsko-Polską Fundacją Psary. Kontakt: tel. +48-22-6951537, tel. +48-22-6951119.




Socjolog, specjalista ds. stosunków międzynarodowych, przewodniczący Niezależnego Zrzeszenia Studentów na początku lat 80. W połowie lat 90 współtworzył Polski Klub Atlantycki – organizację działającą na rzecz wstąpienia polski do NATO. Członek Rady Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary. Kontakt: tel. +48-603310303.
Zastępca Naczelnika Obwodowej Administracji Państwowej ds. Humanitarnych od października 2007 r. Zwiedził Kompleks w Psarach i zorganizował spotkanie z Mykołą Palijczukiem. Kontakt: tel. +380-342-552110.





Arcybiskup Iwano-Frankiwski i Halicki Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, nazwisko cywilne Iwan Wasylikiw. W 2001 r. otrzymuje od Obwodowej Administracji Państwowej Kompleks w Psarach w bezpłatne użytkowanie na cele cerkiewne oraz pomoc rzeczową na remont o wartości około dwustu tysięcy hrywien. W latach 2004-2005 otrzymuje 200 tysięcy hrywien dotacji od Obwodowej Administracji Państwowej i 100 tysięcy od Rady Ministrów Ukrainy. W kwietniu 2005 r. Iwano-Frankiwski Zarząd Eparchialny Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu otrzymuje Kompleks w Psarach na własność na podstawie uchwały Rady Obwodu. W sierpniu wydzierżawia Kompleks prywatnej spółce "Zahid Trading". We wrześniu otrzymuje zezwolenie na sprzedaż Kompleksu od Naczelnika Państwowej Służby Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Mykoły Kuczeruka. "Zahid Trading" w porozumieniu z Arcybiskupem Joasafem od września do grudnia 2005 r. usiłuje sprzedać Kompleks kierując ofertę do Rodziny Reyów i umieszczając ogłoszenia w Internecie, aczkolwiek zaprzecza temu w piśmie do Obwodowej Administracji Państwowej i zmusza jedną z gazet do zamieszczenia niesłusznego zaprzeczenia. Po zablokowaniu prób sprzedaży przez Obwodową Administrację Państwową, Arcybiskup Joasaf pozornie negocjuje warunki zwrotu własności z nowym Przewodniczącym Rady Obwodu Ihorem Olijnykiem. Jednak w maju 2007 r. uzyskuje pozwolenie na utworzenie hotelu i ostatecznie 15 sierpnia 2007 r. sprzedaje Wiktorii Werheles Kompleks w Psarach za kwotę wielokrotnie wyższą od 70 tysięcy dolarów zapisanych w umowie. Kontakt: tel. +380-342-223451, tel. +380-975551216.
Przewodniczący Rady Wiejskiej w Dehowej (odpowiednik Wójta), na terenie której znajduje się Kompleks w Psarach. Kontakt: tel. +380-677421459.




Pracownik krakowskiego biura organizacyjnego mistrzostw Euro-2012, zajmująca się bazą hotelową. Zwiedziała Kompleks w Psarach 1 czerwca 2008 r.





Wicepremier Ukrainy zajmujący się eurointegracją. Zapoznał się ze sprawą Kompleksu w Psarach podczas konferencji w Kijowie w czerwcu 2008 r. Kontakt: tel. +380-44-2566349.




Pełnomocnik Wiktorii Werheles, prowadzący agencję nieruchomości "Karpaty-Kyiv" (www.karpaty-property.com.ua) zamieszkały przy ulicy Nezależnosti 53 m 3 w mieście Kosiw na Huculszczyźnie, pełnomocnik Wiktorii Werheles. W czerwcu 2008 r. składa wniosek do Rady Wiejskiej o przekazanie działki gruntu Wiktorii Werheles. Współpracuje z drugim przedstawicielem Wiktorii Werheles, obywatelem brytyjskim Andrewem Fazakerleyem. Kontakt: tel. +380-678116967.





Przewodniczący Rady Obwodu Iwano-Frankiwskiego od 2006 r. Od wiosny 2006 r. do lata 2007 r. prowadzi negocjuje warunki zwrotu własności Kompleksu w Psarach z Arcybiskupem Joasafem. Reprezentuje Obwód w rozmowach o utworzeniu Centrum Współpracy Międzynarodowej w Psarach. Po sprzedaży Kompleksu przez Arcybiskupa Joasafa rezygnuje z dalszych starań o zwrot własności, nie wpisuje propozycji uchwały Komisji Kultury do porządku obrad Rady Obwodu w marcu 2008 r. i nie kieruje sprawy na drogę sądową. Kontakt: tel. +380-342-551893.





Naczelnik Obwodowej Administracji Państwowej w Iwano-Frankiwsku od 31 października 2007 r., poprzednio Mer miasta Jaremcza w Karpatach. 31 marca 2008 r. wyraża stanowisko, że sprawa Psar leży w wyłącznej kompetencji Przewodniczącego Rady Obwodu, a nie Obwodowej Administracji Państwowej. Jednak 18 czerwca 2008 r. odpowiada radnemu obwodowemu Wasylowi Dobriankiemu, że przekazanie działki gruntu może nastąpić wyłącznie za zgodą Rady Najwyższej Ukrainy. Kontakt: tel. +380-342-552291.





Dyrektor Fundacji Współpracy Polsko-Ukraińskiej PAUCI, ściśle współdziałającej z Ukraińsko-Polską Fundacją Psary na rzecz utworzenia Międzynarodowego Centrum Współpracy i Dialogu w Psarach. Kontakt: tel. Warszawa +48-22-6261610, +48-22-6261611, +48-22-6294975, tel. Kijów 380-44-3907012, 380-44-3907013.
Dyrektor Wydziału Prawnego Rady Obwodu. W lutym 2008 r. przygotowywał pozew sądowy przeciwko uchwale Rady Obwodu, przekazującej Kompleks Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu. W marcu 2008 r. nie zaopiniował pozytywnie projektu uchwały anulującej, zgłoszonego przez Komisję Kultury.





Wnuk Ludwika Reya, ostatniego właściciela Kompleksu w Psarach. Animator "Projektu Psary", Prezes Zarządu Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary. Kontakt: tel. +48-602293087, tel. +380-672-617601.
Obywatelka Ukrainy, zameldowana przy ulicy Czerwona Balka 7 w miejscowości Kazanka w rejonie Kazankiwskim, w obwodzie Mykołaiwskim (wschodnia Ukraina), wedle informacji swojego pełnomocnika Andrewa Fazakerleya zamieszkała jednak i prowadząca interesy w Moskwie. 15 sierpnia 2007 r. kupiła Kompleks w Psarach od Iwano-Frankiwskiego Zarządu Eparchialnego Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu za kwotę wielokrotnie wyższą od 70 tysięcy dolarów zapisanych w umowie. Założyła spółkę "Siedziba Reya". Na początku 2008 r. wykupiła spółkę "Zahid Trading" od kijowskiej spółki "Ineko", co spowodowało zakończenie sporu sądowego o naruszenie jej prawa pierwokupu. Działa przez pełnomocników Iwana Odosija, usiłującego uzyskać prawa do działki gruntu od Rady Wiejskiej, i Andrewa Fazakerleya, poszukującego ukraińskiego oraz / lub zagranicznego klienta, który zainwestowałby albo odkupiłby Kompleks w Psarach. Wiktoria Werheles nigdy nie była w Psarach, a jej pełnomocnicy odmawiają podania kontaktu do niej.





Prezes Ukraińsko-Amerykańskiego Klubu Biznesu. Zwiedził Kompleks w Psarach 1 czerwca 2008 r. Kontakt: tel. +1-202-4374707, tel. +380-506892874.





Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, były Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych. Zwiedził Kompleks w Psarach 31 maja 2008 r. Kontakt: tel. +48-602-2158296.





Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej. 15 kwietnia 2008 r. spotyka się z zespołem "Projektu Psary" i wyraża silne zainteresowanie. 17 kwietnia 2008 r. rozmawia w Kijowie z Prezydentem Ukrainy Wiktorem Juszczenką, który stwierdza, że "zna sprawę, ale jest bardzo trudna, bo Cerkiew nie chce oddać obiektu". Kontakt: asystentka Małgorzata Dziedziak tel. +48-22-4210444.





Szef Biura Wicepremiera Ukrainy Hryhorija Nemyry. Zapoznał się ze sprawą Kompleksu w Psarach podczas konferencji w Kijowie w czerwcu 2008 r. Kontakt: tel. +380-44-2566349.
Obywatel brytyjski, właściciel biura nieruchomości www.property.com.ua we Lwowie. Obok Iwana Odosija pełnomocnik Wiktorii Werheles, pośredniczący w poszukiwaniu ukraińskiego oraz / lub zagranicznego klienta, który zainwestowałby albo odkupiłby Kompleks w Psarach. Kontakt: tel. +44-01704-53586, tel. +380-631086674.
Asystent Andrewa Fazakerleya w agencji nieruchomości firmie www.property.com.ua. Kontakt: tel. +380-972361623.








28 marca 2008 r., odbywa się sesja Rady Obwodu. Wpisanie do porządku obrad projektu uchwały o anulowaniu uchwały z 19 kwietnia 2005 r., na mocy której przekazano Kompleks Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu, wymagało jednak opinii prawnej Dyrektora Wydziału Prawnego aparatu Rady Obwodu, Andrija Pitelaka. Ostatecznie albo wydał opinię negatywną, albo uchylił się od wydania tej opinii. Przewodniczący Rady Ihor Olijnyk nie wniósł projektu uchwały do porządku obrad sesji.
Andrij Pitelak ani bezpośrednio, ani przez pośrednika nie skierował też do sądu projektu pozwu, którego był autorem, w którym doskonale wykazał naruszenia przepisów, jakich dopuszczono się przekazując Kompleks Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu.
31 marca 2008 r., odbywa się w Iwano-Frankiwsku spotkanie Marcina Reya z nowym Naczelnikiem Obwodowej Administracji Państwowej, Mykołą Palijczukiem, zaaranżowane przez jego zastępcę Wasyla Wasylem Hladijem. Podczas kilkuminutowego spotkania, Mykoła Palijczuk daje do zrozumienia, że Obwodowa Administracja Państwowa ani nie zajmuje się, ani nie interesuje się sprawą Psar, która według niego leży w wyłącznej kompetencji Przewodniczącego Rady Obwodu, do którego odsyła.
Podczas spotkania w tym samym dniu, Ihor Olijnyk potwierdza, że nie popiera zamierzenia Komisji Kultury, aby Rada Obwodu głosowała nad uchwałą anulującą przekazanie Kompleksu. Lepiej, według niego, złożyć pozew do sądu. Ihor Olijnyk zapowiada, że stanie się to w terminie do końca maja. Ihor Olijnyk daje do zrozumienia, że problem ma przede wszystkim charakter polityczny. Władzom obwodowym jest niezręcznie atakować frontalnie Cerkiew, której wierni stanowią zdyscyplinowany elektorat.
Zgodnie z ustaleniem, pod koniec maja Marcin Rey zwrócił się telefonicznie do Ihora Olijnyka z pytaniem, czy złożono pozew sądowy przeciwko Iwano-Frankiwskiemu Zarządowi Eparchialnemu Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Kijowskiego Patriarchatu. Ihor Olijnyk odpowiada, że nie, ponieważ "nie wiadomo, komu sprzedali."
15 kwietnia 2008 r., Jarosław Guzy i Marcin Rey z Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary spotykają się w Warszawie z nowym Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Bogdanem Zdrowejskim. Minister Bogdan Zdrojewski wyraża silne zainteresowanie "Projektem Psary". Analizowane są możliwości pozyskania Kompleksu z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej, łącznie z wykupem.
Dwa dni później, 17 kwietnia 2008 r., Minister Bogdan Zdrojewski uczestniczy w Kijowie w premierowej projekcji filmu "Katyń" Andrzeja Wajdy i ma okazję bezpośrednio zapytać Prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenkę o sprawę Psar. Jak wynika z przekazu współpracowników Ministra, Prezydent Wiktor Juszczenko odpowiedział, że "zna sprawę, ale jest bardzo trudna, bo Cerkiew nie chce oddać obiektu."
21 kwietnia 2008 r., odbywa się spotkanie z Dyrektor Urszulą Doroszewską z Biura Spraw Zagranicznych Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Urszula Doroszewska wyraziła daleko idącą sympatię dla idei "Projektu Psary", jednak wskazała, że wobec konfliktowej sytuacji wokół Kompleksu w Psarach, a w szczególności ryzyka politycznego związanego z ewentualnością podnoszenia argumentów religijnych i nacjonalistycznych przez Arcybiskupa Joasafa (jak w liście do Ambasadora) – Kancelaria Prezydenta nie może składać deklaracji oficjalnych. Zaproponowała powrót do rozmów w przypadku rozwiązania sytuacji prawnej i przywrócenia kontroli Państwa Ukraińskiego nad Kompleksem w Psarach.
W dniach 29 i 30 maja 2008 r., Marcin Rey uczestniczy w konferencji gospodarczej "II Polsko-Ukraińskie Spotkania Gospodarcze" we Lwowie, organizowanej przez PAUCI. Przy okazji konferencji, Marcin Rey oprowadza po Kompleksie w Psarach Pawła Zalewskiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej i członka jego Komisji Spraw Zagranicznych, Morgana Williamsa, Prezesa Ukraińsko-Amerykańskiego Klubu Biznesu, oraz Magdalenę Łagisz z krakowskiego biura organizacyjnego mistrzostw Euro-2012.
2 czerwca 2008 r., przy okazji kolejnej edycji konferencji "Ukraine's Euro-Atlantic Future: International Forum II" w Kijowie, Marcin Rey rozmawia o "Projekcie Psary" z Hryhorijem Nemyrą, Wicepremierem Ukrainy zajmującym się eurointegracją. Hryhorij Nemyra umawia spotkanie z zastępcą szefa swojego biura, Ihorem Żowkwą, które odbywa się 4 czerwca 2008 r. z udziałem Marcina Reya oraz Jana Piekły z Fundacji PAUCI. Po prezentacji idei "Projektu Psary", większość rozmowy dotyczy objaśnienia problemów prawnych i analizy możliwości ich rozwiązania w kontekście politycznym. Ihor Żowkwa prosi o przysłanie opisu sytuacji dla siebie i Wicepremiera Nemyry, co dało impuls do opracowania niniejszego materiału.
Podczas sesji Rady Obwodu 6 czerwca 2008 r., Radny Obwodowy Wasyl Dobrianskyj, członek Komisji Kultury, występuje oficjalnie w sprawie skandalu związanego z Kompleksem w Psarach. Po wprowadzeniu sprawy, odczytuje list Arcybiskupa Joasafa do Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej z 20 lutego 2008 r. i składa pisemne zapytanie skierowane do Naczelnika Obwodowej Administracji Państwowej Mykoły Palijczuka i Przewodniczącego Rady Obwodu Ihora Olijnyka, którego treść jest następująca:
"Zapytanie Radnego
W kwietniu 2005 roku Rada Obwodu minionej kadencji swoją uchwałą przekazała na własność Iwano-Frankiwskiej Eparchii Kijowskiego Patriarchatu zabytek narodowy kompleks "siedzibę Reya".
Zamiast wykorzystywać zabytek dla swoich potrzeb cerkiewnych, jak to motywowano w pismach Eparchii do Rady Obwodu, cerkiew sprzedała zabytek. Dodatkowo cerkiew wylewa pomyje na przedstawicieli ukraińskiego samorządu terytorialnego w listach do ambasad Polski i USA (w załączeniu).
W związku z powyższym, proszę o udzielenie mnie i pozostałym radnym odpowiedzi na następujące zapytania:
1. Ile państwowych środków z budżetów obwodowego i krajowego wydano na rekonstrukcję zabytku narodowego "siedziba Reya" w okresie lat 2000-2007;
2. Do kogo należy obecnie 30 hektarów parku narodowego, który wchodzi w skład zabytku і także podlega ochronie prawnej? Jaki będzie los tego parku w najbliższej przyszłości? Czy nie został on sprzedany razem z siedzibą Reya?
Z poważaniem
Radny Rady Obwodu
Tymczasem nabywcy Kompleksu wznawiają naciski wobec Rady Wiejskiej, aby pozyskać działkę gruntu, niezbędną dla rozpoczęcia działalności gospodarczej w Kompleksie bądź jego dalszej odsprzedaży. W tej sprawie naciskali już Andrij Bihun latem 2005 r., Andrij Bihun razem z Fedirem Biłousem w czerwcu 2006 r., oraz Fedir Biłous sam, już bez Andrija Bihuna, 27 sierpnia 2007 r. Sprawa przejęcia kontroli nad działką gruntu pozostaje podstawowym nierozwiązanym problemem dla wykonawców operacji nielegalnej i bezpłatnej prywatyzacji Kompleksu w Psarach.
Działka gruntu od 1995 r. pozostaje w użytkowaniu Zarządu Architektury i Budownictwa Komunalnego Obwodowej Administracji Państwowej na podstawie aktu Rady Wiejskiej w Dehowej 27 lipca 1995 r., obowiązującego do dziś.
Przypomnijmy, że umowa kupna sprzedaży z 15 sierpnia 2007 r. nie obejmowała działki gruntu, a jedynie trzy budynki. Jej artykuł 1.5 stanowi, że działkę gruntu o powierzchni 29,6 ha "przydzielono" Arcybiskupowi Joasafowi, lecz nie ustanowiono jeszcze dokumentów własnościowych – i powierza to zadanie Arcybiskupowi Joasafowi. Jednak zgodnie z ukraińskim ustawodawstwem, decyzja o przekazaniu działki gruntu leży w wyłącznej kompetencji Rady Wiejskiej, której ewentualna zgoda wymaga zatwierdzenia przez samą Radę Najwyższą.
W maju i czerwcu 2008 r. Iwan Odosij, pełnomocnik Wiktorii Werheles, kilkakrotnie nachodzi Przewodniczącego Rady Wiejskiej, przekazując kopie rozmaitych dokumentów mających uwiarygodnić rzekome prawo do przejęcia działki gruntu, w tym pełnomocnictwo z 19 sierpnia 2007 r. na przejęcie i korzystanie z działki gruntu Kompleksu w Psarach. Iwan Odosij bardzo silnie naciska na Przewodniczącego Rady Wiejskiej Ihora Kysyłycję. Ostatecznie 8 czerwca 2008 r. Iwan Odosij składa wniosek do Rady Wiejskiej o przekazanie działki gruntu:
"Do sesji Rady Wiejskiej w Dehowej
"Siedziba Reya" Sp. z o. o. działająca na podstawie dokumentów założycielskich załączonych do wniosku, zwraca się do sesji o wydanie zgody na opracowanie projektu podziału katastralnego. Trzy ha ziemi obok pałacu na historyczno-kulturowy kompleks hotelowo-wypoczynkowy oraz 27 ha na kompleks sportowo-zdrowotny.
W odpowiedzi na swoje zapytanie podczas sesji Rady Obwodu na początku czerwca, 18 czerwca 2008 r. radny obwodowy Wasyl Dobrianskyj otrzymuje odpowiedź Naczelnika Obwodowej Administracji Państwowej Mykoły Palijczuka. Czytamy:
"Grunty parku, zgodnie z art. 53 Kodeksu gruntowego Ukrainy, należą do gruntów o przeznaczeniu historyczno-kulturowym. Zgodnie z art. 150 wyżej wymienionego Kodeksu, status takich gruntów nie dopuszcza ich wyłączenia dla realizacji potrzeb gospodarczych właściciela zabytku. Takie grunty zalicza się do szczególnie cennych. Art. 150 Kodeksu gruntowego Ukrainy stanowi, że "działki szczególnie cennego gruntu, stanowiące własność komunalną bądź państwową, można wydzielać (wykupywać) dla budownictwa obiektów przeznaczenia ogólnopaństwowego, dróg, linii elektroenergetycznych, rurociągów, kanałów irygacyjnych i melioracyjnych, punktów geodezyjnych, mieszkań, obiektów przeznaczenia socjalno-kulturowego, naftowych i gazowych budowli wiertniczych oraz budowli produkcyjnych powiązanych z ich eksploatacją, na podstawie postanowienia Rady Ministrów Ukrainy albo na podstawie uchwały odpowiedniej rady samorządu lokalnego, pod warunkiem, że wniosek o wyłączenie (wykupienie) działki zostanie zatwierdzony przez Radę Najwyższą Ukrainy."
Oznacza to, że przekazanie 29,6 ha działki parkowej Wiktorii Werheles wymagałoby nie tylko uzyskania zgody Rady Wiejskiej, albo Rady Ministrów, lecz także zatwierdzenia tegoż wniosku przez samą Radę Najwyższą Ukrainy. Bez wniosku Rady Wiejskiej bądź Rady Ministrów, Rada Najwyższa nie powinna nawet przyjmować takiej sprawy pod rozpatrzenie.
Iwan Odosij nie ukrywa, że pracuje w porozumieniu z firmą angielską, poszukującą inwestora bądź kupca dla Kompleksu w Psarach. Godzi się na żądanie Marcina Reya, by zorganizować spotkanie. 9 lipca 2008 r. z Marcinem Reyem kontaktuje się Andrew Fazekerley, właściciel tejże firmy. Z listu Andrewa Fazakerleya wynika, że poza właścicielem Wiktorią Werheles, w sprawę zaangażowani są inwestorzy finansowi ze Zjednoczonego Królestwa, a także, że negocjowane są propozycje wykorzystania Kompleksu z "różnymi podmiotami z Obwodu Iwano-Frankiwskiego".
Andrew Fazakerley jest obywatelem brytyjskim (adres Flat 4 Chantry Court 35 Park Road, Southport, PR9 9JL), jednak mieszka we Lwowie, gdzie prowadzi biuro pośrednictwa nieruchomości. Jego strona internetowa www.property.com.ua nie podaje nazwy podmiotu ani akcjonariuszy. Firma nie jest zarejestrowana w obwodowej administracji podatkowej, której urzędnicy nieoficjalnie odradzili prowadzenia interesów z nią! Poza witryną internetową firma nigdzie się nie reklamuje. Pod adresem przy Prospekcie Swobody 6 we Lwowie znajduje się malutkie biuro w ciemnym podwórzu, w którym urzęduje asystentka Olga Mandzjuk. Oprócz Lwowa, Andrew Fazakerley prowadzi albo zamierza prowadzić interesy w rosyjskim obwodzie Kaliningradzkim i w stolicy Zadniestrza, Tiraspolu.
Spotkanie z Andrewem Fazakerleyem i jego asystentką Olgą Mandzjuk odbyło się w Psarach 29 lipca 2008 r. Z ramienia zespołu "Projektu Psary" w spotkaniu udział wzięli Jan Piekło z Fundacji PAUCI oraz Marcin Rey z Ukraińsko-Polskiej Fundacji Psary.
Andrew Fazakerley przedstawił pełnomocnictwo Wiktorii Werheles ważne do 31 sierpnia 2008 r. Poinformował, że Wiktoria Werheles jest obywatelką Ukrainy zamieszkałą w Moskwie, która prowadzi interesy w branży hotelowej. Kompleks w Psarach zamierza albo odsprzedać, albo utworzyć w nim ośrodek hotelowo-wypoczynkowy, budując osiedle domków gościnnych rozsianych po terenie parku – co oczywiście całkowicie naruszyłoby jego zabytkowy charakter.
Przypomnijmy jednak, że wbrew przepisom 8 maja 2007 r. Arcybiskup Joasaf otrzymał pozwolenie na utworzenie hotelu w Kompleksie w Psarach od Zarządu Głównego Budownictwa, Architektury i Gospodarki Bytowo-Komunalnej Obwodowej Administracji Państwowej.
Spotkanie miało charakter konfrontacyjny. Na zarzut, iż Kompleks w Psarach został przejęty z pogwałceniem licznych przepisów, Andrew Fazakerley odpowiedział, że dla Wiktorii Werheles nie ma to znaczenia, gdyż "zajmują się tym adwokaci, a na Ukrainie każdą decyzję można kupić". Nie krył pogardy dla Ukrainy ogólnie, wyrażał natomiast wielki szacunek do Rosji i do sposobu, w jakim robi się tam interesy (jego żona jest Rosjanką).
Andrew Fazakerley przyznał otwarcie, że faktyczna cena transakcji była wielokrotnie wyższa od zaniżonej kwoty 70 tysięcy dolarów, którą zapisano w umowie w celu uniknięcia opodatkowania.

